De juf had gelijk

"'Je hebt voldoende fantasie om een gans boek vol te schrijven,' schreef de juf in het 5de leerjaar op mijn opstel. Toen ik een verhaal begon te schrijven, kon ik maar niet stoppen. Ik moest dan telkens een abrupt einde verzinnen omdat het opstel weer eens veel te lang werd. 

Ik groeide op op een plek met veel dieren omgeven door sprookjesbossen (met de torens van Doornroosje, volgens mijn moeder), een labyrint van korenvelden, geheimzinnige boerderijen en beekjes met forellen in de kleuren van de regenboog. Op een nacht verdween alle paling uit onze vijver, zaten er spoken op de hooizolder of wou ik weer eens -tot grote schrik van mijn moeder- ondersteboven in de kruin van de tamme kastanje kijken want dan zag je de kleuren anders. Mijn thuis was een heilige plek en ik voelde me er als Nils Holgersson op een gans of Pipi Langkous op de boerderij. Een andere heilige plek was de tuin van mijn grootouders. Vroeger waren ze kruidentelers. Hun tuin was nog steeds een natuurapotheek en ik leerde vele planten kennen. Soms droogden we Roomse kamille alsof ons leven ervan afhing (letterlijk en figuurlijk). Het dikke, stoffige kruidenboek van mijn oma staat voor altijd op mijn netvlies gebrand. Ik durfde het niet aan te raken want wie weet wat er zou gebeuren.

Terug naar school. In de klas mocht ik nooit aan het raam zitten want 'ik zat dan met mijn hoofd in de wolken'. Mijn ouders hadden het steeds over 'jij met je fantasie altijd'. Zelfs Sinterklaas begon erover toen ik op zijn schoot kroop. Waar had iedereen het altijd over? Ik begreep het als kind niet helemaal.

Nu 30 jaar later woon ik terug op een boerderij, in de natuur van de Vlaamse Ardennen en opnieuw inspireren dieren, bomen, bossen, kruiden (en het kruidenboek van mijn oma), ... me voor het schrijven van leuke verhalen. Fantasie blijkt iets te zijn dat nooit opdroogt. Of ja, wat is fantasie eigenlijk?

Mijn levensloop bracht me in het toerisme waar ik als product manager van Thomas Cook & Neckermann een twaalftal brochureproducties meemaakte en schreef over familievakanties met alle denkbare kidsclubs, spetterende watersporten, bloedstollende jeepsafari's, het opgaan van de zon in Malta en het ondergaan van de zon in Santorini. Als travel consultant bij Kuoni raasden mijn vingers over het klavier voor andere koek: pieds-dans-l'eau-hotels op exclusieve luilekkereilanden, hartverwarmende couleur locale in Cuba, pakkende rondreizen in Latijns-Amerika, sterrenglampings in Afrika of wriemelende jungletochten in Costa Rica. Zo snel en vluchtig als het reizen is, zo koortsachtig is ook het werktempo in het toerisme. Ik moest opgeven. 

Ondertussen borrelde een nieuwe passie op: voeding en kruiden. Na het toerisme maakte ik van mijn hobby mijn nieuwe beroep. Als door een wesp gestoken volgde ik vele cursussen en opleidingen in binnen- en buitenland over kruiden, vegetarische en gezonde voeding. Hierbij kruiste de antroposofie mijn pad en plots begon een reis naar binnen waar ik een grotere wereld ontdekte dan die daarbuiten, bekend uit het toerisme. Vele zaken klonken vertrouwd. Nu schrijf ik cursussen, blogs, nieuwsbrieven ... ondermeer voor de Vegetarische Kookacademie (www.vegetarischekookacademie.be). 

Na jaren van puzzelstukjes sprokkelen is mijn inspiratie gerijpt voor een 'gans boek'.

De juf had gelijk.   

VOLG ME

  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon
  • YouTube Social  Icon

© 2019 Sigrid Dewaele